Kim był św. Jan Bosko?

Święty Jan Bosko (Don Bosco) urodził się 16 sierpnia 1815 r. w Becchi - w północnych Włoszech (Obecna nazwa tej miejscowości to - Castelnuovo Don Bosco). Gdy miał zaledwie 2 lata zmarł jego ojciec - Franciszek. Wówczas ciężar wychowania i utrzymania całej rodziny spoczął na wdowie - Małgorzacie, która także w ostatnich latach swego życia była pierwszym pomocnikiem w pracy ks. Bosko. Jan Bosko jako kilkuletni chłopiec, widząc jak wielkim powodzeniem cieszą się przygodni kuglarze i cyrkowcy, za pozwoleniem swej matki zaczął ich naśladować. W ten sposób zbierał mieszkańców swojego osiedla i zabawiał ich w niedziele i święta, przeplatając popisy modlitwą, pobożnym śpiewem i "kazaniem", które było powtórzeniem wcześniej usłyszanego w kościele.

Piewszą Komnię św. przyjął, gdy miał 11 lat. Dopiero w wieku 14 lat rozpoczął naukę u pewnego kapłana. Po przerwie spowodowanej śmiercią tego księdza, ukończył szkołę podstawową i średnią pracując na swoje utrzymanie. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Turynie, gdzie 5 czerwca 1841 roku przyjął święcenia kapłańskie.

Za radą św. Józefa Cafasso wstąpił do Konwiktu w celu pogłębiania swojej wiary i wiedzy. Szybko jednak rozpoczął działalność polegającą na niesieniu wszechstronnej pomocy młodzieży, która wówczas bardzo licznie napływała do szybko rozwijającego się miasta, by szukać środków na utrzymanie. Jako datę rozpoczęcia przez ks. Bosko pracy z młodzieżą, która wkrótce przerodziła się w wielkie dzieło, przyjmuje się dzień 8.12.1841 r. - święto Niepokalanej. Ponieważ ciągle przybywało tych, którym potrzebna była pomoc włącznie z udzieleniem dachu nad głową, ks. Bosko zaczął organizować specjalne domy. Tak powstawały oratoria i szkoły. Dla zapewnienia lepszej opieki i w celu rozszerzania dzieła, założył Towarzystwo św. Franciszka Salezego (1859) i zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych (1872).

Jednak praca nad opuszczoną młodzieżą nie wyczerpała zapału apostolskiego tego świętego. Otwierając nowe placówki w Europie wysyłał jednocześnie swoich duchowych synów na misje do Ameryki Południowej. Dzisiaj salezjanie pracują na wszystkich kontynentach.

Zdając sobie sprawę, jak wielki wpływ wywiera prasa, św. Jan Bosko wolny czas poświęcał także pracy pisarsko-wydawniczej. Od 1861 roku posiadał własną drukarnię. Od 1877 wydawał dla wszystkich swoich przyjaciół miesięcznik - Biuletyn Salezjański, który ukazuje się po dziś dzień. Wszystkie pisma, wydane jego staraniem osiągnęły liczbę 1174 pozycji.

Zmarł 31 stycznia 1888 roku pozostawiając umocnione już zgromadzenia.
Beatyfikowany w 1929 r.
Kanonizowany 1 kwietnia 1934 r.

Salezjanie

Zgromadzenie Salezjańskie zostało założone przez księdza Jana Bosko w celu kontynuowanie jego pracy z młodzieżą i dziećmi. Ks. Bosko swoje życie poświęcił dla młodzieży i dzieci organizując dla nich oratoria (miejsca nauki, zabawy, modlitwy i pracy) a także szkoły dające zawód i szanse dalszej nauki. Z pośród swoich wychowanków w 1859 roku ks. Bosko zakłada Towarzystwo św. Franciszka Salezego. W dalszym ciągu Salezjanie pracują z młodzieżą w szkołach oratoriach, świetlicach, domach poprawczych, prowadzą parafię, wyjeżdżają na misje.

Zgromadzenie Salezjańskie przybyło na ziemie polskie pod koniec XIXw. Od początku zakładają szkoły i prowadzą domy dziecka. Zmiany po II wojnie światowej ograniczyły możliwości pracy salezjanów do działalności parafialnej. Upadek systemu socjalistycznego pozwolił na nowo rozpocząć działalność wychowawczą poprzez prowadzenie szkół, domów wychowawczych, świetlic terapeutycznych, organizacji sportowych.

Zgromadzenie Salezjańskie przybyło do Szczecina zaraz po zakończeniu działań wojennych i podjęło pracę w parafii Matki Bożej Różańcowej na Gumieńcach. Obecnie Salezjanie prowadzą na terenie Szczecina trzy parafie (na Pogodnie, Gumiencach i Wielgowie) oraz w dwóch miejscach Szkoły (ul Witkiewicza Liceum, Gimnazjum i Szkołę Muzyczną) przy ul Ku Słońcu Szkołę Zawodową (stolarską), Technikum Zawodowe (technik meblarstwa), oraz Gimnazjum.